Wilders' vrijheid van meningsuiting

Het moet niet veel gekker worden met die Wilders. Sinds jaar en dag schoffeert hij, zich verschuilend achter de grondwettelijk vastgelegde vrijheid van meningsuiting, complete bevolkingsgroepen en religies, maar zodra men hem van repliek dient is de wereld ineens te klein.

Dan weigert hij, vanwege nevenstaande cartoon op www.joop.nl naar aanleiding van zijn idee om een aantal tuigdorpen op te tuigen, deel te nemen aan een VARA-verkiezingsdebat. Eerst moest de cartoon van de website worden verwijderd, was zijn eis. 'Joop' heeft dit uiteraard en volkomen terecht categorisch geweigerd.

Of neem het filmpje dat Wilders "te walgelijk voor woorden" vond, hoewel de kinderen niets anders deden dan zijn eigen woorden letterlijk herhalen. Waarom worden die woorden, waarde Wilders, ineens walgelijk wanneer ze uit andermans mond komen, ook al zijn het dan kindermonden? Zijn deze kinderen soms de geestelijk vaders van volstrekt abjecte begrippen als 'kopvoddentaks'?



Het kan nog erger, las ik net op NOS Teletekst. Wilders' invloed is inmiddels zo groot dat hij er waarachtig nog an toe zelfs direct of indirect in geslaagd is de mond te snoeren van Koningin Beatrix. Met mijn republikeinse inborst ben ik niet snel geneigd het op te nemen voor leden van het koningshuis, maar dit gaat te ver. Hier zijn geen woorden voor. Zet 'm op, Bea! Want van de Rijksvoorlichtingsdienst moeten we het traditiegetrouw weer helemaal niet hebben.


Naschrift 26 februari 2011
Inmiddels heeft Oosterhuis zijn uitspraken genuanceerd, maar hij blijft bij de kern waar zijn boodschap om draaide: de koningin kon en kan niet vrijuit spreken.
Vanwege ernstige bedreigingen heeft joop.nl enkele dagen geleden alsnog besloten de cartoon van de site te halen. De terreur heeft gezegevierd.

Reacties via onderstaande servicebalk of e-mailen naar krekwekdogt@hotmail.nl

Wat 2010 ons brengen zal

Rinus de Ziener is verhuisd. Sinds de kerstdagen zetelt hij in een van de biechtstoelen in de Heikese Kerk. “Tussen de missen door heb ik er wel eerst de tussenschotten uit moeten slopen. Dat was even pezen, maar ik moet zeggen: ik zit er nu best comfortabel bij. Het is droog, mijn bed past er precies in en ik heb m'n privacy, want er komt nooit iemand. Dus alles bij elkaar is het niet zo’n penitentie, behalve dan dat er hier verrekte slecht wordt gestookt."
Krekwekdogt brengt Rinus, 94 inmiddels, traditiegetrouw elke oudjaarsdag een bezoek om te vernemen wat het nieuwe jaar zal brengen. Zijn voorspellingen zijn nu eenmaal buitengewoon accuraat en hij heeft als gerenommeerde illegale jeneverstoker altijd wel iets strafs onder de kurk.

“Het wordt geen bijzonder jaar”, vertelt Rinus, “echt zo’n jaar dat we achteraf gezien eigenlijk net zo goed hadden kunnen overslaan. Maar goed, hoe weinig opwindend ook, er valt altijd wel iets te melden. Zullen we eerst maar eens onze levertjes kietelen?” Rinus wacht het antwoord niet af en schenkt een mooie, donkerpaarse pruimenjenever in.
“Al vroeg in het voorjaar ontdekken deskundigen dat het H1N1-vaccin een hele goeie slotontdooier is. In april krijgen we te maken met de zoveelste consternatie rond ons geliefde koningshuis, omdat ene W.A. van Buren op de ledenlijst van het Republikeins Genootschap blijkt te prijken. De RVD ontkent alles, maar prinses Maxima laat in een interview weten dat het alleen maar om een eenmalige donatie ging. Nog een borrel?” Ongevraagd schenkt hij bij.
“Begin mei grote treurnis in Tilburg omdat Willem II ook de laatste pot kansloos verliest en rechtstreeks naar de eerste divisie degradeert. De dag erop laat de club zich, volkomen berooid, failliet verklaren. Een opstandige menigte eist het hoofd van de voorzitter en maakt uiteindelijk bij gebrek aan beter het standbeeld op de Heuvel een kopje kleiner. Eind juni valt het kabinet omdat minister Klink de voorraad vaccins voor een prikkie verpatst blijkt te hebben aan Halfords.”
Weer een borrel. Een innemend mens, die Rinus.
“In september kondigt Beatrix aan dat zij, met het oog op bijzondere omstandigheden binnen de familie, besloten heeft tot haar vijfentachtigste in functie te blijven. ‘Als dat mag van Boven’, voegt ze er godsvruchtig aan toe. De Telegraaf ruikt onmiddellijk het spoor van een tweede Greet Hofmans-affaire, maar moet eind oktober de zoektocht naar de heer of mevrouw Boven opgeven. De krant voelt zich grotelijks door Hare Majesteit belazerd en publiceert verbolgen een artikel over pogingen van een niet bij name genoemd lid van het koningshuis om op Rottumeroog een republiekje te vestigen. Eind december 2010 heeft Nederland nog steeds geen nieuw kabinet en Tilburg nog steeds geen nieuwe burgemeester. Laten we daar een jenevertje op vatten. En daarna zet ik je de biechtstoel uit. Over een half uur begint het Lof. Proost.”

Onzinnige feiten

Hoe het komt weet ik niet, maar ik heb een voorliefde voor feiten en wetenswaardigheden waarvoor het gros der mensheid zijn neus ophaalt, feiten die onzinnig lijken maar ondertussen wel degelijk op waarheid berusten.

Wist de lezer bijvoorbeeld dat een baby tijdens het eerste levensjaar 144 liter speeksel produceert, dat alle Nederlandse baby’s samen per jaar ruim 20 miljoen liter spuug afscheiden en dat Rotterdam, als die borelinkjes allemaal tegelijk in het lokale rioleringsstelsel zouden spugen, blank zou komen te staan omdat dit stelsel niet op zo’n enorme hoeveelheid berekend is? Of dat in een elektriciteitscentrale 450 gram kolen moet worden verstookt om via het internet 2 MB aan informatie te kunnen versturen? Wat te denken van het prachtige verhaal van Bill Bryson in zijn doorwrochte boek ‘Een kleine geschiedenis van bijna alles’ over aartsbisschop James Usher?


Vrijwel heel zijn leven heeft deze prelaat van de Ierse kerk zitten studeren, zwoegen en rekenen om voor eens en voor altijd klaarheid te brengen in een van de meest bediscussieerde kwesties in die tijd, de zeventiende eeuw: hoe oud is de aarde? Na ruim 48 jaar trad hij met de uitkomst van zijn noeste arbeid naar buiten. De aarde was volgens Usher geschapen op de middag van 23 oktober 4004 voor onze jaartelling, een dinsdag. En is bekend dat de stripverhalen van Donald Duck in Finland decennialang verboden zijn geweest omdat de hoofdrolspeler er maar niet toe te bewegen was een broek aan te trekken?
Mooi is ook het verhaal dat wetenschapsjournalist Simon Rozendaal van het weekblad Elsevier mij eens vertelde: wetenschappelijk onderzoek heeft uitgewezen dat in Londen mannen met zwarte schoenen op gemiddeld jongere leeftijd overlijden dan mannen die bijvoorbeeld bruine schoenen dragen. Onzin? Waarachtig niet! Het heeft alles te maken met de dresscode in London City, het financiële hart van het land. Deze dresscode schrijft zwarte schoenen voor. Aangezien het in de City in het algemeen nogal stressvolle banen betreft, is vroegtijdig overlijden in deze kringen veel nadrukkelijker aan de orde dan in betrekkingen waarin het de chefs worst zal wezen in wat voor kleur schoenen hun onderdanen naar het werk komen.

Zelfs in mijn dromen worden mij allerlei nuttige wetenswaardigheden aangereikt. Zo droomde ik kortgeleden dat er in Nederland maar twee mensen zijn die nooit naar het toilet hoeven: koningin Beatrix – maar dat is uiteraard een algemeen bekend en aanvaard gegeven – en Corry Konings.